detail-opnames van lastig te fotograferen objecten

uit 2004 tot 2017 (klik op de afbeelding om het werk groter te bekijken)
stuur een bericht naar de kunstenaar

Levensloop detail 1

2010

Het linkerraam  (gelig) in laag-reliëf: 2 hebreeuwse karakters (daleth - mem) = bloed Het rechterraam (gelig) in hoog-reliëf: de alef = de éne, het goddelijke alef - daleth - mem = de mens In het 6-hoekige middenraam: 1. het huisje voordat het werd afgebrokem 2. de Dorpsstraat die rond die tijd werd gerenoveerd 3. eigenlijk zijn de drie raampjes een vervorming van het Yin-Yang-teken.

Levensloo Detail 2

2017

In de onderste raampjes begint hier in trefwoorden de levensloop van een mens en de mensen om die mens heen. conceptie  embryo geboorte, baby.... op dát moment wordt de zoon vader, de dochter moeder, de moeder oma, de vader opa, de baby behhalve zoon of dochter ook kleinkind. In het allereerste paneel heb ik drie stukjes tekst op de foto oranje omcirkeld. Het lijkt alsof de brandschildering mislukt is. De "verf" is er in slechte staat. Als je bij alle 6 (onderste) raampjes de mislukte letters in de gegeven volgorde verzameld, verschijnt de tekst: er gebeurt altijd wel wat..." het woord "kus"heb ik geel omkaderd.  In alle 6 raampjes verschijnt het woord "kus".  Gekleurd in de volgorde van de kleuren van de regenboog. Immers, ook de (betekenis van) de kus verandert in de loop van het leven. De vorige generatie zal de kus van de volgende generatie pas begrijpen, als hetzelf de volgende generatie is geworden.    

Levensloop detail 3

2017

25 december 2017: op bezoek bij het graf van mijn overleden vriend zijn we (ik, mijn vrouw en de vrouw van de overleden buurman) even gaan kijken naar "Het Huisje".  Bij de zijkant (eerste raam) troffen we dit aan... Er gebeurt altijd wel wat... Zo mag en kan ieder mijn gebrandschilderde  levensloop aanvullen met bv. vandaal, reparateur, onwetend, dief, vergeving, opvoeding enz.

La Main Courante. Detail

2016

De kern van het werkstuk "La Main Courante"  is de titel-in-glas-in-lood. Immanuel Kant: "Het is geheel en al onmogelijk om in de wereld en zelfs ook daarbuiten iets te bedenken dat zonder restrictie voor goed gehouden kan worden, behalve dan een goede wil" . De goede wil laat ik even voor wat het is of zou kunnen zijn, maar heb voor dat éne (behalve...) als symbool genomen zo'n lus in een bus of tram waar je je aan kunt vasthouden. Zo'n lus (Une Main Courante) heb ik tot centraal punt gemaakt en als lus aan de hemel gehangen. Iets waar alle mensen (of levende en denkende wezens, ook van andere werelden) het als houvast over eens zijn.

La Main Courante. Detail: CATEGORISCH IMPERATIEF

2016

Het werk "La Main Courante"  bevat een aantal miniatuur brandschilderingen. De essentie van het werk is mijn visualisering van een idee van Immanuel Kant, nl. het Categorisch Imperatief. Kant: "Het is geheel en al onmogelijk om in de wereld en zelfs ook daarbuiten iets te bedenken dat zonder restrictie voor goed gehouden kan worden, behalve dan een goede wil" . De goede wil laat ik even voor wat het is of zou kunnen zijn, maar heb voor dat éne (behalve...) als symbool genomen zo'n lus in een bus of tram waar je je aan kunt vasthouden. Zo'n lus (Une Main Courante) heb ik tot centraal punt gemaakt en als lus aan de hemel gehangen. Iets waar alle mensen (of levende en denkende wezens, ook van andere werelden) het als houvast over eens zijn.  

La Main Courante. Detail: delen van de wereld

2016

 Belangrijk in de ethiek van Immanuel Kant is het vermoeden  van of hopen op " de goede wil". Het tegenovergestelde van "de goede wil"​ heb ik samengevat  in dit detail. Het detail is een onderdeel van de aarde met daarin de contouren van Zuid-Amerika en Celebes. Eén deel van Celebes - nu Sulawesi - gemaakt in glas-in-lood. Het noord-oosten van Celebes in een dunne lijn geëtst. Daarin een kleine stip: Menado. Dat is de streek waar ik in 1947 ben verwekt. Kolonialisme (de uil van Minerva vliegt bij het vallen van de avond = wijsheid achteraf), Bersiap (Indonesisch Nationalisme...duizenden gedode Nederlanders en Indonesiers). Daag je eigen fantasie uit tot een voorstelling van mijn begin. Toen mijn moeder met 3 van haar vier kinderen op de Oranje terug keerde uit Indonesië, ging ze ter controle van haar zwangerschap langs bij de scheepsarts. Die constateerde geen zwangerschap maar kanker. Enz. Mijn verhaal in miljoen-voud. Al die conflicten gedurende het bestaan van de mens, al die slachtoffers (fysiek en geestelijk) lijkt mij het tegenovergestelde van Kants categorisch imperatief. Maar de hoop, de smeekbede is duidelijk: de wens naar enig houvast in die geweldadige en rusteloze wereld. Dat had ik mijn familie (en al die andere slachtoffers vanover de hele wereld) in Celebes wel gegund. NB. ik was het vijfde kind en als enige niet in Celebes geboren.

La Main Courante. Detail: formule van Drake

2016

Het bovenste deel van "La Main Courante' gaat over de hemel cq. heelal. Rondom een denkbeeldige ster (rood) draait een denkbeeldige planeet (blauw).  In deze afbeelding (links) staat de Drake-formule  (waar ik op de middelbare school mee in aanraking ben gekomen) als een schaduw om dit ster-planeet-systeem  geëtst. Maar die ster en planeet moeten wel aan bepaalde eisen voldoen! Het rechtergedeelte van de afbeelding: wat toelichting op de formule en  wat schattingen die deze formule  in de loop der tijden heeft opgeleverd.  De hoeveelheid mogelijk bewoonbare planeten met leven wat met ons kan communiceren is de afgelopen jaren explosies en exponentieel gestegen. Wie er méér van wil weten, kan op zoek gaan in het universum van de internet-zoekmachines...mij blijft het verbazen!

La Main Courante. Detail: ruimte (tussen mensen)

2016

Hoe symboliseer ik de ruimte tussen mensen (daar waar het categorisch imperatief zou kunnen ontstaan)? Door te verwijzen naar een afstudeerproject van Loes Overbeek (eind jaren 90 afgestudeerd aan de Kunstacademie Tilburg). Loes was vooral geïnteresseerd in de ruimte tussen de mensen en de dingen). Zij ontwierp een metalen constructie waar ik en mijn vrouw in allerlei posities t.o.v. die kooi (of ton, of 3D-frame) gefotografeerd zijn. Deze verzinnebeelding van "ruimte tussen de mensen"  - in mijn werkstuk de bruine lijnen ter rechter zijde - is ook een tribuut aan Loes voor haar bijdrage aan mijn glas-in-loodkunst. Glas-in-lood, maar dan anders.

Geloofsbelijdenis detail 1

2017

Na de nodige (telefoon)gesprekken, etentjes en (samen) mijmeren, krijg ik op 18 december (!) 2003 deze mail van de opdrachtgever. Deze mail is de inspiratiebron, handleiding en leidraad  geworden voor het lichtobject "Geloofsbelijdenis". Misschien wel de eerste gebrandschilderde emailtekst. Zeker één van mijn eerste grotere lichtobjecten. In de tekst zijn de eerste ideeën aangegeven: strepen gezet, afbakeningen, toevoegingen (zoals het tetragrammaton. Vier Hebreeuwse karakters die op meerdere plaatsen in het paneel zijn verwerkt) en  vanzelfsprekend vraagtekens. De opdrachtgever is  in november 2017 overleden. De nabestaanden hebben het werk teruggebracht naar de maker. Het hangt voor onbepaalde tijd in onze huiskamer.

Geloofsbelijdenis detail 2

2004

"HET MOET" is het eerste tableau. In het grote paneel is het 180 graden gedraaid. Het bevat 16 letters (4x4 = 16. Een kabbalistische weergave van de volwassen vrouw. de opdrachtgeefster is Joods) net als het volgende tableau. Met deze 2 getallen begint een Fibonacci-reeks. In het derde tableau zijn dus 32 letters gebrandschilderd.

Geloofsbelijdenis detail 3

2004

Voordat de tekst kan beginnen moeten er eerst de letters van het alfabet bestaan. Die zien we links binnenkomen.... E, F, G. Pas dan kan de tekst beginnen met  "HET..." 

Geloofsbelijdenis detail 4

2004

Onder, boven en tussen het woord HET  verschijnen nog méér letters van het alfabet. Na de H een I en een J. Maar ook nog 2 R-en en nog een  E. Zo verschijnt ook het Franse woord HEURTER. Als er iets gezegd wordt of er gebeurt wat - iets wat niet direct duidelijk is, wat verbazing oproept - gebruikt de Fransman het woord HEURTER, terwijl de wenkbrouwen wat opgetild worden. Iets raakt, treft een nog onbekend doel, nieuwe inzichten ontstaan...zoiets. Dat gevoel kronkelt als emotie mee in de hele gebrandschilderde tekst.

Geloofsbelijdenis detail 5

2005

De opdrachtgever probeert aan te geven wat/waar  "God" (geel geaccentueerd)is. Als de Thora-lezer bij het tetragrammaton (blauw geaccentueerd)  aankomt, spreekt hij de naam niet uit.  Mijn uitleg: God is niet in woorden te vatten. Op de vraag "waar is God?"  weet de opdrachtgever ... niet boven ons, maar IN (violet geaccentueerd) ons.

Geloofsbelijdenis detail 6

2005

In de mail (zie Geloofsbelijdenis detail 1) staat het fragment "... een opbeurend geheel...". Zoals op meer plaatsen in dit lichtobject komen (nu van links) letters van het alfabet: ..i, j, k,l,m ,n ... en pas dan kan het woord "opbeurend" worden gevormd. Uiteindelijk ontstaat de tekst "een opbeurend geheel".

Geloofsbelijdenis detail 7

2005

In de verkennende gesprekken gaf de opdrachtgever twee belangrijke zaken aan. Allereerst: ik ben lid van de Vrijmetselarij. En dan:ik heb niets met een kruis. Hermetiek is een wezenlijk onderdeel van mijn werk. In de Vrijmetselarij is veel minder direct toegankelijk. Zoals de rituelen (zie detail 8). Voor de "uitbeelding" van één bepaald (voor de opdrachtgever favoriet) ritueel  waren rechte lijnen nodig. In de kruising van de rechte lijnen (toch een "kruis") staan 2 getallen: 31,7 en 35,2 . Dat zijn (bijna) de geografische coördinaten van de Calvarieberg. Alleen ontbreken de aanduidingen Oost-West-Noord-Zuid  Als je alle combinaties op de aardbol aftekent ontstaat een interessant (?) geometrisch figuur...  

Geloofsbelijdenis detail 8

2005

Mijn werk valt veelal  in de categorie "hermetische kunst".  Voor de makers van deze geweldige website een hint om in de categoriën techniek, onderwerp en benadering wat extra mogelijkheden te bieden voor hermetische kunst, glas-in-lood-kunst, zandstralen, etsen, graveren, fusen, vervormen, brandschilderen, grisaille- en emaillegebruik, glassoorten , speciale lettertekens voor het schrijven van een toelichting (bv. de alfa en de omega) enz. Een favoriet vrijmetselaarsritueel vaan  de opdrachtgever was "Ken Uzelf". Je wordt geblindoekt door de loge geleidt en op een bepaald moment wordt de blindoek weg gehaald. Dan sta je voor een spiegel: Kek Uzelf! De toelichting van de opdrachtgever kwam er op neer dat het niet zozeer om het verbergen zelf gaat. Als je aan dit ritueel begint en je weet de uitkomst, is dat minder "interessant" dan wanneer het een onbekend gebeuren is. Spannender, meer impact.... Dat zou de zin van "verbergen" kunnen zijn. Als je  precies in het midden van  het wekstuk  vertikaal een spiegel zet (U kunt het zelf proberen) dan verschijnen 3 winkelhaken (op een bepaalde manier neergelegd) en een krompasser (daar had ik geen andere oplossing voor. Niet erg. Op deze manier onthul je niet alles, maar verwijst wel naar iets).  Dat ziet de persoon die het ritueel ondergaat - als de blindoek wordt verwijderd) op een tafel liggen. Ook de  (van alfa tot) "omega" wordt nu onvervormd zichtbaar.

Anita Petita

2015

De naam van het werkstuk is afgeleid van een gedicht van A.J.D. van Oosten...Anita Pepita. In de in de index van "Spiegel van de Nederlandse Poëzie 3 (Meulenhoff Editie E 61/62)" staat "Anita Petita". Maar op bladzijde 421 staat als titel: Anita Pepita. Zij is vijf jaar, een kleine blonde vrouw; haar vader noch haar moeder lezen in haar hun trekken terug - het eigen wezen groeit bij dit kind zoo sterk uit plooi en vouw dat wij de vreemde die zij is reeds vreezen. Het gaat over een mens die ik (zie: mijn artistieke handtekening) vanaf haar 5e een heel aantal jaren gekend heb.

Théâtre de Poche 1: Paukeslag (1)

2015

Deel 1 van een drieluik. De menselijke proporties van het metaalwerk heb ik gemodelleerd naar een beeld wat mijn vriend Kees van Cappellen (die zijn  kunst ook op Exto etaleert) ooit gemaakt heeft op de kunstacademie in Arendonk. De toevoegingen (o.a. helm, rugzak, wandelstok) zijn van mij zelf. De sub-titel "Paukeslag" verwijst naar een gedicht van Paul van Ostaijen. Een soldaat (of metaforisch ieder mens), net getroffen. Maar hij/zij kan nog denken...eigenmachtigheid...zoals C.Verhoeven daar naar kijkt. Hij/zij (en wie niet) is ooit of vaker over zijn/haar eigenmachtigheid heengestapt en heeft de macht in andermans handen gelegd (vgl. hiërarchie in alle organisaties). Een milliseconde na de paukeslag (granaat of inzicht)...dat is wat dit beeld probeert vast te leggen.

Théâtre de Poche 1: Paukeslag (2)

2015

Deel 1 van een drieluik. De sub-titel "Paukeslag" verwijst naar een gedicht van Paul van Ostaijen. Een soldaat (of metaforisch ieder mens), net getroffen. Maar hij/zij kan nog denken...eigenmachtigheid...zoals C.Verhoeven daar naar kijkt. Hij/zij (en wie niet) is ooit of vaker over zijn/haar eigenmachtigheid heengestapt en heeft de macht in andermans handen gelegd (vgl. hiërarchie in alle organisaties). Dat besef kan als een donderslag bij heldere hemel beschreven worden. De helm (het verzet?) en het gelaat (image?) versplinteren. Het gelaat is daarom opgebouwd uit lood, soldeer, glasdeeltjes, ijzer en ijzerpoeder. Dat laatste zorgt voor een speciale patina.

Théâtre de Poche 1: Paukeslag (3)

2015

Deel 1 van een drieluik. De sub-titel "Paukeslag" verwijst naar een gedicht van Paul van Ostaijen. Een soldaat (of metaforisch ieder mens), net getroffen. Maar hij/zij kan nog denken...eigenmachtigheid...zoals C.Verhoeven daar naar kijkt. Hij/zij (en wie niet) is ooit of vaker over zijn/haar eigenmachtigheid heengestapt en heeft de macht in andermans handen gelegd (vgl. hiërarchie in alle organisaties).

Théâtre de Poche 1: Paukeslag (4)

2015

Deel 1 van een drieluik. De sub-titel "Paukeslag" verwijst naar een gedicht van Paul van Ostaijen. Een soldaat (of metaforisch ieder mens), net getroffen. Maar hij/zij kan nog denken...eigenmachtigheid...zoals C.Verhoeven daar naar kijkt. Hij/zij (en wie niet) is ooit of vaker over zijn/haar eigenmachtigheid heengestapt en de macht in andermans handen gelegd (vgl. hiërarchie in alle organisaties). Wat je werkelijk in "eigen hand" hebt is altijd al onderwerp geweest van het filosofisch discours. Ik vind de gedachten van Heidegger (Sein und Zeit)  hierover de moeite waard. Als hij nadenkt over de begrippen "Geworfenheit" en "Entwurf" (zie een ander werkstuk van mij). Als ik op een luie stoel in het zonnetje lig, mijmer ik over de tijdspanne - en wat daar gebeurt, en hoe het voelt -  tussen Geworfenheit en Entwurf. Het zijn zéér zeldzame momenten waarin  een schimp van DE vrije wil zich laat zien... Zo'n moment dat ideëen en imagos verpulveren en transformeren tot iets anders. Schokkend, pijnlijk en ook (wel eens) vreugdevol...

Théâtre de Poche 1: Paukeslag (5)

2015

De soldaat/de mens heeft een rugzak (afkomst, ervaring, ideëen). En allerlei "vestzakjes" ... en soms een podium waar hij/zij gezien kan worden. In twee van de drie luiken is een vestzak gemaakt met op het glas gezandstraald: Théâtre de Poche. Ook en vooral omdat ieder onderdeel  van het drieluik gemaakt is als zelfstandig object. Je kunt het er uit halen en als kunstobject op de tafel leggen of aan de muur hangen. Luister dan naar wat het object vertelt. Het figureert in een Théâtre de Poche (tafel, muur, buitenobject) en IS een Théâtre de Poche.

De Weg - detail 1

2014

Mijn werk verkent nieuwe mogelijkeden van oude technieken. Vertellen (bv. een kerkraam met allerlei figuraties), maar dan anders. Of glas-in-lood als afscheiding van een binnen- en buitenwereld. Dan komt er vanzelf wel licht van buiten naar binnen en het glas-in-lood wordt zichtbaasr en kan vertellen. Ik maak veel gebruik van projectie. Dat wat het glas-in-lood geprojecteerd op een achtergrond laat zien, is een wezenlijk onderdeel van het werkstuk. In dit voorbeeld staat het werkstuk "De Weg" in huis - op wisselende plaatsen - of in de tuin. Dan "behangt" of "beschildert" het glas-in-lood samen met de zon de toevallige achtergrond. Het tijdstip van de dag, de bewolking...geduldige glazeniershulpen. De afbeeldingen en kleuren zijn nooit hetzelfde. Het werkstuk is uitgevoerd als "mobile". Een voorbijganger, de tocht, de wind en regen...vullen het leger van kunstenaars aan.

De Weg - detail 2

2014

In dit paneel zijn de kleuren van de regenboog in de goede volgorde van rechtsboven naar linksonder in twee maten ruitjes gerangschikt. De regenboog als teken van hoop, maar ook als teken van...dát nooit meer. Tussen de kleuren van de regenboog zit ook zwart en wit...

De Weg - detail 3

2014

In dit paneel zijn rondom de centrale rechthoek alle katakana-klanktekens gegraveerd. Op twee na. De klank "ni" (2 strepen) en de klank "ko" (rechthoek waarvan de linkerzijde ontbreekt).   

De Weg - detail 4

2014

In dit paneel zijn rondom de centrale rechthoek alle katakana-klanktekens gegraveerd. Op twee na. De klank "ni" (2 strepen) en de klank "ko" (rechthoek waarvan de linkerzijde ontbreekt). De "ni" en de "ko"  - in messing uitgevoerd, hangend aan kettingen (de band van verleden en toekomst) - zijn in elkaar geschoven. Dit teken is in alle werken mijn artistieke handtekening en die klinkt als  "Nico".

De Weg - detail 5

2014

Ooit waren de glazen in dit paneel onderdeel van een gebrandschilderd paneel. Gemaakt door een geliefde die haar geliefde aan de dood verloren had. Het moest onderdeel worden van een windlicht op het graf van Paul. Het windlicht met brandschildering is er gekomen, maar één paneel is daarvoor niet gebruikt. Na langere tijd heb ik dat brandschilderwerk gebruikt voor dit paneel. Enerzijds het gevangen zijn (het loodnet ziet er uit als tralies) in onvermijdelijke rouw. Anderzijds doet de tijd van alles... Samenhangen, details worden anders (de puzzel in glas). Dat is de weg die nabestaanden (moeten) gaan. Die weg is niet scherp afgebakend. Wel veranderlijk. Dit is paneel is niet voor niets onderdeel van een mobile.

De Weg - detail 6

2014

Dit detail gaat vooral over de periode dat  en de mensen die ooit ergens zijn opgelsoten. Denk daarbij aan concentratie-kampen, de jappenkampen, de goelags enz. Maar ook de geknechten, de slaven, de onderdrukten, de mishandelden... Hoeveel tekens - vaak van zichzelf onbegrijpelijk of in een onbegrijpelijke context - zijn door deze mensen in de mensengeschiedenis achtergelaten? Wat betekent dan bevrijding als de ziel gevangen blijft. Als het kwetsbare lijf veilig is, maar het hart angstig is en blijft? En hoe besmettelijk is dat?  

De Weg - detail 7

2014

In mijn werkstukken speelt hermetiek een belangrijke rol. Het werkstuk De Weg bevat veel hermetische elementen. Deze detailfoto zet één hermetisch gegeven in de schijnwerper. De open uiteinden van het omringende ijzerwerk zijn voorzien van messing cilinders. In die cilinders zijn groeven gemaakt. Eén cilinder met één groep = 1 Eén cilinder met negen groeven = 9 M.a.w. vind de cilinders, tel de groeven en het werkstuk vertelt iets over een belangrijk jaartal.

De Weg - detail 8

2014

Elders heb ik het "andere" gebruik van glas-in-lood uitgebreider beschreven. Dit object is een variant op  "de lamp" die iets moet verlichten. Van onderuit wordt het werkstuk door dit lichtobject verlicht. Het is een paneel met allerlei symbolieken. Eén van die symbolieken is het Antonius-kruis. Nóg 'n symbool: er zijn twee Antonius-kruisen. Eén van mijn doopnamen is Antonius...

Dona Eis detail: dona eis

2014

Dona Eis, gebrandschilderd. Tussen en door de letters zichtbaar wat rode bolletjes. de aantal vormen een reeks van Fibonacci: 1 1 2 3 5 8 enz.

Dona Eis detail: requiem sempiternam

2014

De oorspronkelijke tekst uit een requim: dona eis requiem, dona eis requiem sempiternam De laatste klanken van "requiem" en "sempiternam"  (gebrandschilderd) verstrengelen zich, vloeien in elkaar. Ook in dit detail wat rode bolletjes. Uit de reeks van Fibonacci ontwikkelt zich het getal phi van de gulden snede: 1,6 enz.  

Don't feel bad...

2014

De zon en de maan zijn in het het werkstuk "Don't feel bad..." hoofdelementen. Zij worden door een - spirituele -  tekstregel uit een lied van zangeres Ricky Lee Jones en bassist Rob Wasserman verbonden. De "m" van "made" is vervangen door mijn - negentig graden linksom geroteerde - artistieke handtekening  

Omzien naar het Heden - fotografische impressie

2014

Fotografische impressie: hoe je het bekijkt!

Omzien naar het Heden: nooit altijd

2014

In het werkstuk "Omzien naar het Heden" zijn in één van de staande glas-in-loodramen twee ontbrekende glasdelen ingevuld met lood. Op de voor- en achterzijde ervan is - op een speciale (zeg hermetische) manier de tekst "nooit altijd" gezandstraald. Iedere letter van "nooit altijd" is op een willekeurige manier in 2 stukken verdeeld. Het éne deel is aan één kant gezandstraald. Het andere deel aan de andere kant. Het lood heeft geen voor- of achterkant, maar vanuit de afzonderlijke letters gezien is er wél een voor- of achterkant.

Omzien naar het Heden: omzien

2014

In 1968 wordt het boek "Omzien naar het Heden" van Cornelis Verhoeven gepubliceerd. Titel, schrijver, publicatie-jaar, en de geboorteperiode van dit werkstuk heb ik verdeeld in de stukken "omzien", "naar het  2013-2014", "heden", "(C.Verhoeven 1968)" Omzien: gezandstraald in spiegelglas. Kijkje in een andere wereld.

Sevis Uztvere - detail: mensenwereld

2014

Bezie eerst het werkstuk "Solidariteit". Een begrip wat mensen wereldwijd zou kunnen verbinden. Hier de kern van het werkstuk "Sevis Uztvere"...een mensenwereld. Elementen van de Odd Fellows, Vrijmetselaars, Tempeliers enz. Oh ja...gewone mensen, gesluierde mensen enz. Oh ja...mannen, vrouwen...

Sevis Uztvere - detail: sevis

2014

In het werkstuk "Sevis Uztvere" staan twee gëtste teksten.  Eén tekst: SEVIS (én de naam Ilga). Dat is Lets voor Zelf. Door een scherpe lichtbundel wordt deze geëtste tekst geprojecteerd (het is maar welk licht je op een probleem laat schijnen). In dit geval op een witte achtergrond. Zie ook "Uztvere"

Sevis Uztvere - detail: uztvere

2014

Samen met de tekst "SEVIS" krijgen we nu de tekst "SEVIS (zie elders) UZTVERE".  Het woord "zelfopvatting" vertaalt in het Lets. Omdat het een projectie-werkstuk is, ziet de kijker de tekst dubbel.  

Marijke - detail: handtekening

2012

Ook in het werkstuk "Marijke" staat op meerdere plaatsen mijn artistieke handtekening. Een combinatie van twee Japanse Katakana klank-tekens. De  klank "ko" (de haak) en de klank "Ni" (de twee strepen). Die twee tekens heb ik in elkaar geschoven tot mijn handtekening...Ni-co N.B. Mijn ouders spraken Japans.

Marijke - detail: tiffany-paneel

2012

Detail uit het werkstuk "Marijke"